Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą alt-pop

Nie odnajduję się w tłumie - to dziwne uczucie

  Z końcem marca do sieci trafiła pierwsza płyta duetu color blue , czyli nie powód do płaczu . Przy okazji promującej ją trasy zaprosiłem Patryka i Zuzę do studia, gdzie opowiedzieli trochę o powstawaniu krążka, o tym, co zrobiliby inaczej oraz o kilku innych sprawach. Na stronie Czwórki znajdziecie nagranie rozmowy oraz artykuł:  Color blue i ich debiutancki album "nie powód do płaczu" . Smoq PS. Tytuł  stąd .

Tańczy cały klub, tańczy cała sala

Drugi album duetu Jeszcze przynosi rozwinięcie znanego wcześniej brzmienia – lepsze kompozycje, bardziej dopracowany wokal, więcej zabaw inspiracjami. Niesen ukazał się niespełna rok i dwa miesiące po premierze debiutu self-titled. Również tutaj po pełen tekst zapraszam na Screenagers.pl. Link tutaj . Sprawdźcie też moją rozmowę z Klaudią i Patrykiem, którą wrzuciłem tu . Smoq PS. Tytuł stąd .

Gdy wychodzę, zakładam czapę na czaszę

1 października 2020 roku porozmawiałem z Klaudią i Patrykiem Zackiewiczami, czyli duetem Jeszcze . Byli wtedy tuż przed premierą swojej drugiej płyty zatytułowanej Niesen , utrzymanej w klimacie alternatywnego popu z deephouse'owymi i IDM-owymi naleciałościami. Było mi bardzo miło, gdy pewnego wieczoru napisał do mnie Patryk, pytając czy chciałbym sprawdzić ich nieopublikowaną jeszcze muzykę. Fakt faktem, znałem już dotychczasowe dokonania tego duetu, bo trafiłem na nich na instagramie Ljosa, więc trochę wiedziałem, czego się spodziewać – przyjemnego synthpopu z dziewczęcym wokalem, niekoniecznie wybitnego. Okazało się, że materiał, który znalazł się na albumie Niesen, to już trochę coś innego niż piosenki z debiutu. Jest lepiej wyprodukowany, bardziej przemyślany, dużo bardziej zapadający w pamięć. Ma swoje wady, ale to po prostu zestaw naprawdę dobrych piosenek! W związku z dalszym rozwojem rozmowy zostałem patronem medialnym tego albumu. Niedługo na jednym z portali, z którymi w...

Kręć się jak twister

  LUSTRA powstała jako solowy projekt Heleny Marzec-Gołąb, dotychczas członkini niedziałającego już altpopowo-folkowego zespołu Dog Whistle. LUSTRA wychodzi jednak z innych muzycznych źródeł i założeń. W przeciwieństwie do zabaw muzyką świata z udziałem wielu gości, na epce Pryzmaty dostaliśmy cztery piosenki inspirowane elektroniką lat 80. Za muzykę odpowiada Bartek Urban, którego można kojarzyć z projektów Hey Karen czy OXOS, a za produkcję, mix i mastering - Jan Łukomski. Tak, to kolejny link do Screenagers. Pełny tekst można przeczytać tutaj . Smoq PS. Tytuł stąd .

Dźwięki Moskwy cz.2

W drugiej części przeglądu rosyjskiego undergroundu i innych ciekawych artystów, którzy wystąpili na tegorocznym  Moscow Music Week ,   trochę post-punka, muzyki eksperymentalnej i jeszcze chwila powrotu do przeszłości. A także parę słów o zamiłowaniu Rosjan do pewnego miasteczka w stanie Waszyngton. Rockowy line-up tego showcase festiwalu, jak się przekonaliśmy, choć treściwy, raczej nie był zbyt porywający i nieco brakowało w nim świeżości. Nie wymieniłem jednak, za co pluję sobie w brodę, jednej z jego perełek, a mianowicie psych-rockowego zespołu z Białorusi, Yuppies Indeed . I choć kraj reżimu Łukaszenki i ziemniaków może nie wydawać się stolicą ciekawej muzyki, to ta grupa całkowicie burzy to przeświadczenie. Z muzyką Yuppies cofamy się do Ameryki przełomu lat 60. i 70., a dopracowanie i jakość wykonania sprawia, że zastanawiamy się, czy, gdyby urodzili się w innym kraju i w innych czasach, Białorusini mogliby stanąć wśród klasyków tego gatunku.  S...